Zaterdag 27 februari

Morgen herdenkt de wereld de 100ste sterfdag van een van de grootste stilisten uit de wereldliteratuur, de schrijver van The Americans en The Ambassadors.

***

James Daisy MillerShow, don’t tell’ had het motto kunnen zijn van Henry James, de zoon van een filosoof en de jongere broer van een vooraanstaand psycholoog. Ondanks zijn bewondering voor alwetende vertellers als Balzac en Dickens maakte hij zichzelf in zijn fictie steeds minder zichtbaar. Baanbrekende psychologische romans als The Portrait of a Lady (1881, over een Amerikaanse in Europa die koppig vasthoudt aan haar rampzalige partnerkeus) en What Maisie Knew (1897, over een meisje dat gebukt gaat onder de relatieperikelen van haar ouders) zijn voor velerlei uitleg vatbaar en vergen invullingsvermogen van de lezer. Het belangrijkste thema van James, die het grootste gedeelte van zijn leven in Europa en Engeland doorbracht, is de kennismaking van de naïeve, ‘onbedorven’ Amerikaan met de corruptie en de wereldwijsheid van de Oude Wereld; zie The Portrait of a Lady en de vroege roman Daisy Miller (1878), maar ook James’ eigen favoriet The Ambassadors (1903), waarin de geboren observator (en man aan de zijlijn) Lambert Strether een rijke Amerikaanse jongen moet terughalen uit Parijs.

James Turn of the ScrewJames’ dikke romans uit de 20ste eeuw, waaronder ook het psychologische melodrama The Wings of the Dove (1902, twee geliefden in geldnood spelen een gevaarlijk spelletje met een wederzijdse vriendin), zijn door hun meanderende zinnen met een overdaad aan latineske woorden niet de gemakkelijkste om mee te beginnen. Gelukkig schreef de ‘Meester van de Ambiguïteit’ ook een groot aantal (kortere) novelles. Aanraders zijn The Aspern Papers (1888), waarin een biograaf tevergeefs probeert de nalatenschap van een dichter bij zijn weduwe los te krijgen, en The Turn of the Screw (1898), een modernistisch spookverhaal over een gouvernante die twee kinderen probeert te behoeden voor rondwarende geesten.

Advertenties

One thought on “Zaterdag 27 februari

  1. Kleine correctie wat betreft “The Aspern Papers”. Miss Bordereau is niet de weduwe van de dichter, maar een vroegere geliefde. Van een huwelijk was geen sprake – miss Borderaux is nooit getrouwd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s