Zaterdag 28 november

Vandaag wordt Erwin Mortier vijftig. Tegenwoordig is hij vooral bekend door de roman Godenslaap en de ‘memoir’ Gestameld liedboek. Maar hoe heette zijn droomdebuut?

***

Mortier MarcelVolgens Erwin Mortier, kunsthistoricus en psychiatrisch verpleger, heeft kunst de taak om alles wat verdwijnt of in vergetelheid raakt, te bewaren. In zijn romans is dat in de eerste plaats zijn jeugd op het Vlaamse platteland, of beter gezegd: de manier waarop het leven zijn jeugdige hoofdpersonen overkómt. In zijn veelgeprezen debuut Marcel (1999) komt een jongetje heel geleidelijk achter het oorlogsverleden van zijn oom en grootouders; in het beeldschone Mijn tweede huid (2000) ontdekt een puber zijn homoseksualiteit; in Sluitertijd ontrafelt een halfwees tijdens zijn zomervakantie een familiegeheim; en in Alle dagen samen (2004) vindt een jongen troost en volwassenheid in de taal die hij zich eigen maakt.

Mortier GodenslaapMortier, die vooral beïnvloed is door Maurice Gilliams en Hugo Claus, schrijft in een nostalgische, ‘onthaaste’ stijl die soms in mooischrijverij verkeert, maar meestal zeer poëtisch overkomt. De beste illustratie daarvan is zijn grote WO I-roman Godenslaap (2008), waarin een honderdjarige vrouw heen en weerspringend door de tijd vertelt over de zomers die haar leven veranderden; maar ook het complement daarvan, De spiegelingen (2014), over een man die terugkeert uit de loopgraven, is een goede kennismaking met Mortiers muzikale proza.

Advertenties

One thought on “Zaterdag 28 november

  1. Nee Pieter Steinz, zijn droomdebuut weet ik niet. Onderstaand gedicht van Erwin Mortier vond ik wel terug en vind ik nog steed erg goed.

    Huis in ons

    Nu begrijp ik waarom het werd gebouwd.
    Waarom het, nu buiten alles
    uit elkaar valt, samenvoegt.

    Waarom het taart bakt of kinderen baart
    op klompen of met linten in het haar.
    Waarom het opslaat. Alles wil bewaren.

    Nu begrijp ik waarom de boomgaard jaarlijks
    zijn witte valschermen aan de kale takken hangt.
    Het is beter dat er appels vallen dan granaten.

    Wij hebben in het hoge gras
    alleen op slapende kippen getrapt,
    nooit op mijnen.

    De zomer is nu eindelijk in aantocht,
    vergis je niet. De kerselaar
    laat in zijn wemelende kamers

    de zon verdwalen. Er is plaats genoeg
    voor iedereen, voor ons, om bijna transparant
    in steeds dit huis de tijd te vullen

    en stilaan in de spanten op te gaan.
    Het houdt ons vast, het huis. Het laat ons gaan.
    Ons prominent afwezig zijn en toch bestaan.

    Uit: ‘Huis in ons’, in de bundel ‘Uit één vinger valt men niet’, 2005.
    En, uiteindelijk gevonden in: ‘Voor de Stad en de Wereld. De gedichten tot dusver’,
    De Bezige Bij, Amsterdam, 2009

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s