Zaterdag 15 augustus

Gisteren vijf jaar geleden overleed veel te vroeg de schrijver van de grote romans De verbeelding en Wolfstonen.

***

Franke WolfstonenDe voormalige criminoloog Herman Franke (1948-2010) presenteerde zich in zijn essays als een cultuurpessimist die uithaalde naar de debilisering van de media, de zelfkleinering van de culturele elite en de postmoderne gelijkstelling van hoge en lage cultuur. In Wolfstonen (2003) bereed hij die stokpaardjes op een satirische manier. Het verhaal van de ondergang van een stadsvernieuwingsproject – verteld vanuit het perspectief van de gegoede nieuwe bewoners en de volkse types die hen omringen – geeft een geestig beeld van het moderne leven in een naamloze, surreëel aandoende grote stad. Het dikke boek is ook een triomf van de fantasie, die door Franke al zo vaak verdedigd is tegen het volgens hem epidemische ‘autobiografisme’ in de Nederlandse literatuur.

Franke VerbeeldingDatzelfde geldt voor de compositorisch vergelijkbare roman De verbeelding waarmee Franke in 1998 de ako-prijs won. Hierin krijgt een groot aantal personages – levend en dood, bezield en onbezield – te maken met een naaktportretje van de 18de-eeuwse Lady Hamilton, de minnares van de Engelse zeeheld Nelson. Toen bij Franke prostaatkanker werd geconstateerd, werkte hij aan de roman-fleuve Voorbij ik en waargebeurd (Uit het niets, Zoek op Liefde, Traag licht), een mengeling van verzonnen autobiografie en verhalende beschouwingen, waarin we een schuwe katholieke middenstandsjongen op weg naar volwassenheid volgen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s