Maandag 6 april

Eergisteren zagen we dat een van de 99 stijloefeningen van Raymond Queneau een zogeheten lipogram was waarin geen enkele ‘e’ voorkwam. Een van zijn kompanen in het schrijversverband OuLiPo, de ‘werkplaats van mogelijke literatuur’, zou 22 jaar later een hele roman zonder ‘e’ schrijven onder de toepasselijke titel La Disparition (‘De verdwijning’). Hoe heette deze Franse auteur?

***

Perec DisparitionGeorges Perec (1936-1982) verloor zijn joods-Poolse ouders in de Tweede Wereldoorlog en schreef daarover in het autobiografische W, ou Le Souvenir d’enfance (1975); toen had hij al een zekere faam opgebouwd als schrijver van leesbare experimentele romans als La Disparition (1969, in het Nederlands vertaald door Guido van der Wiel als ‘t Manco), en Les revenentes (1972, waarin de e de enig gebruikte klinker is). In 1978 publiceerde hij zijn magnum opus La Vie mode d’emploi, waarin hij volgens een mathematisch schema de levens en de huishoudens beschrijft van de bewoners van de 99 appartementen van een Parijs’ woonblok. Uitgaand van één moment (de 23ste juni 1975 rond acht uur) duikt hij in de herinneringen, de ambities, de hobby’s en de dagelijkse beslommeringen van doodgewone en bijzondere personages — van een miljonair die zijn leven aan het niets heeft gewijd tot een schilder die niet tot schilderen komt. De vergeefsheid van het leven is maar een van de vele thema’s die in de 179 verhalen van ‘Het leven een gebruiksaanwijzing’ worden uitgewerkt.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s