Zondag 1 maart

Gisteren op 91-jarige leeftijd overleden: Yasar Kemal, de Grand Old Man van de Turkse literatuur en schepper van de literaire volksheld Memed.

Kemal Memed***

Yasar Kemal (1923-2015) had het ideale profiel voor een Nobelprijslaureaat: auteur van een gevarieerd en veel vertaald oeuvre, sociaal-politiek betrokken (tot in de gevangenis toe) en afkomstig uit een taalgebied dat door de Zweedse Academie nog maar één keer bekroond was (Orhan Pamuk in 2006). Bovendien was hij, net als Günter Grass of Gabriel García Márquez, een echte verteller, die met zijn poëtische taal en zijn sprookjesachtige fantasie een stem gaf aan de kleine man.

Kemal WindKemals faam berust vooral op Memed, mijn havik (1955), het verhaal van een boerenjongen die zich verzet tegen tirannieke grootgrondbezitters en zo uitgroeit tot de Robin Hood van Zuid-Anatolië. In De wind uit de vlakte (1963), het eerste deel van de ‘Anatolische trilogie’ beziet hij zijn geboorte-streek Cilicië vanuit een niet minder heroïsch perspectief, dat van boeren die na een zware tocht uit de bergen overgeleverd zijn aan de eigenaars van de katoenvelden.

Hoewel Kemal in Turkije vooral gewaardeerd werd om zijn epische vertellingen van het platteland, is de beste (en kortste) introductie tot zijn werk de aandoenlijke novelle Ook de vogels zijn verdwenen (1978), waarin drie provinciejongens vermalen worden in het moderne Istanbul. De Nobelprijs kreeg hij nooit, al zei Orhan Pamuk jaren geleden dat geen Turk die prijs mocht krijgen zolang Kemal hem niet gehad.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s