August Strindberg

Vandaag vieren we de 165ste geboortedag van August Strindberg, de Zweedse theatervernieuwer en grote rivaal van Henrik Ibsen.

***

ugust Strindberg: De stad (1903)

August Strindberg: De stad (1903)

Schilder, romancier, korteverhalenschrijver – Johan August Strindberg (1849-1912) was meer dan de toneelschrijver die in psychologische drama’s als De vader (1887) en Freule Julie (1888) brak met de tradities van het klassieke theater. De ‘zoon van een dienster’ (zoals de titel van zijn autobiografie luidt) geldt in de eerste plaats als de schrijver van de eerste moderne Zweedse roman: De rode kamer (1879), over een jonge schrijver die in burgerlijk-kapitalistisch Stockholm snel zijn illusies verliest. Behalve 36 toneelstukken publiceerde de met geestelijke crises kampende Zweed onder andere een naturalistische roman over een nietzscheaanse übermensch die gek wordt (Aan open zee, 1890) en twee bundels Huwelijksverhalen (1884-1886) waarin zijn grote thema’s, het onbegrip tussen de seksen en de zijns inziens funeste emancipatie van de vrouw, pijnlijk scherp naar voren komen.

Bildnr 56 August Strindberg, V‰rmdˆ 1891 Foto: John Lundgren (1857-1938)Die reactionaire instelling bracht Strindberg na felle kritiek op Een poppenhuis in conflict met Henrik Ibsen, die op zijn beurt zijn bloed wel kon drinken. Ibsen bewaarde in zijn werkkamer een foto van Strindberg met het opschrift ‘Beginnende waanzin’; Strindberg zag zichzelf – waarschijnlijk terecht, maar in elk geval tot zijn grote woede – als personage figureren in Ibsens toneelstukken: zo zou hij te herkennen zijn als de losbollige dichter in Hedda Gabler. Het weerhield Strindberg gelukkig niet om stug door te schrijven en in zijn latere zogeheten droomspelen ook het onderbewuste van zijn personages bloot te leggen.

Advertenties

One thought on “August Strindberg

  1. Deze week “De rode kamer” van Strindberg gelezen. Prachtig beschreven: hoe ambtenaren niets doen (“men was niet gediend van ijverige mensen” (blz 17). De armoede van de kunstenaars die lijden onder het conservatisme (al het nieuwe goede vervolgen, al het oude slechte bevorderen (112). De ontdekking van de eeuw: “”dat het goedkoper en aangenamer is van andermans geld te leven, dan van zijn eigen werk” (130)
    “… en zonder moraal is de mens in ieder geval een ellendeling.” (179)
    “De ouders die dankbaarheid van hun kinderen verlangen (er zijn er zelfs die het eisen), zijn als woekeraars; zij riskeren graag het kapitaal als ze de rente maar krijgen.” (295)
    Mooi boek. Aanrader.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s