Virginia Woolf

In mijn blog over de Grote Europese Roman was te weinig aandacht voor het grootste modernistische meesterwerk uit de Engelse literatuur: Mrs. Dalloway (1925) van Virginia Woolf. Een lievelingsboek van me, dat ook nog eens binnen een week verschijnt in een nieuwe vertaling van Boukje Verheij voor de onvolprezen Perpetuareeks van Athenaeum.

Foto George Charles Beresford, 1902

Foto George Charles Beresford, 1902

Mrs Dalloway (1925)
Serieuzer dan Orlando en toegankelijker dan The Waves — Virginia Woolfs vierde roman is menigeens favoriet, en een van de hoogtepunten van het modernisme. Door middel van streams of consciousness krijgen we een beeld van Clarissa Dalloway, een 51-jarige society-dame die het leven overdenkt op de dag dat ze een feest geeft in haar Londense huis. Haar kabbelende bestaan wordt gecontrasteerd met het avontuurlijke leven van een vriend die ze ooit de bons gaf en de hopeloze krankzinnigheid van een jonge loopgraafveteraan, wiens zelfmoord het feestje van Mrs Dalloway wreed verstoort. Op een natuurlijke manier gaat de roman heen en weer tussen de gedachten van de verschillende personages; net als kubistische kunstenaars gebruikte Woolf een meervoudig perspectief om een zo volledig mogelijk beeld van haar hoofdpersoon te geven. Haar lange zinnen met veel bijstellingen, stukken tussen haakjes en strategisch geplaatste puntkomma’s geven Mrs Dalloway een dromerige sfeer, die de tragiek van haar personages des te schrijnender doet uitkomen. Weinig romans gaan zo diep in minder dan tweehonderd bladzijden.

Advertenties

One thought on “Virginia Woolf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s